radiate II verb [ʹreɪdɪeɪt]

	1. 1) სინათლის, სითბოს და ა.შ. გამოსხივება (˂გამო˃ასხივებს; ˂გამო˃სხივდება); the heat that radiates from the sun სითბო, რომელსაც მზე ასხივებს; 2) გადატ. გამოსხივება (˂გამო˃ასხივებს; ˂გამო˃სხივდება); he radiates health and vitality ჯანმრთელობას და ენერგიას აფრქვევს; he radiated self-confidence and optimism ის თავდაჯერებულობასა და ოპტიმიზმს ასხივებდა; her eyes radiated love and joy მისი თვალებიდან სიყვარული და ბედნიერება იღვრებოდა; 2. ცენტრიდან სხივებივით გაშლა (˂გა˃იშლება); six avenues radiate from the square მოედნიდან ექვსი პროსპექტი გამოდის.

radiate I

radiated