rabbit I noun [ʹræbɪt]

	1. 1) ზოოლ. ბოცვერი (Leporidae fam.), განსაკ. ჩვეულებრივი ბოცვერი (Oryctolagus cuniculus); 2) ბოცვრის ბეწვი; 3) კულინ. ბოცვრის ხორცი; 2. საუბ. კურდღელი, ბაჭია; 3. სპორტ. 1) საუბ. სუსტი / უხეირო მოთამაშე / სპორტსმენი, განსაკ. ბეტსმენი (კრიკეტში); 2) ამერ. = pacemaker 1 1); [ View full version ] 4. საუბ. საუბარი, ლაპარაკი; they have a heated rabbit ცხარედ საუბრობენ / კამათობენ; 5. = Welsh rabbit; ◇ to breed like rabbits საუბ. ბოცვრებივით სწრაფად გამრავლება; to pull / to bring / a rabbit out of the hat საუბ. მოულოდნელი გამოსავლის პოვნა რთული მდგომარეობიდან; მოულოდნელი ნაბიჯის გადადგმა რისამე მისაღწევად. [ Shorter version ]

rabbinical

rabbit II