propriety noun [prəʹpraɪətɪ]

	წიგნ. 1. სისწორე, სიზუსტე; propriety of language ენის სიზუსტე, შერჩეული სიტყვების სიზუსტე / მართებულობა (ამა თუ იმ აზრის გადმოსაცემად); 2. მხოლოდ sing წესიერება, კორექტულობა; წესიერი / კორექტული ქცევა / საქციელი; to behave with propriety წესიერად / კორექტულად მოქცევა; 3. (the proprieties) pl საზოგადოებაში ქცევის წესები; თავაზიანობის / ზრდილობის ნორმები, ეტიკეტი; to observe the proprieties in all things ზრდილობის წესების / ეტიკეტის დაცვა ყველაფერში; to offend the proprieties ზრდილობის წესების / ეტიკეტის დარღვევა; [ View full version ] 4. შესაფერისობა, მართებულობა; დროულობა, მიზანშეწონილობა; we doubt the propriety of the term ამ ტერმინის მიზანშეწონილობაში ეჭვი შეგვაქვს; 5. მოძვ. საკუთრება; ქონება; ◇ marriage of propriety ანგარებით ქორწინება. [ Shorter version ]

proprietress

pro-proctor