primitive II adjective [ʹprɪmətɪv]

	1. 1) პირველყოფილი; a primitive society პირველყოფილი საზოგადოება; primitive races colonized these islands 2000 years ago პირველყოფილი ხალხები ამ კუნძულებზე 2000 წლის წინ დასახლდნენ; the tools used by primitive man იარაღები, რომელსაც პირველყოფილი ადამიანი იყენებდა; 2) გადატ. პირველყოფილი, ინსტინქტური; the primitive instinct of survival თვითგადარჩენის პირველყოფილი / ცხოველური ინსტინქტი; primitive desires პირველყოფილი / ინსტინქტური სურვილები; 2. 1) პრიმიტიული, მარტივი; the methods of communication used then were primitive by modern standards კავშირის საშუალებები, რომლებსაც მაშინ იყენებდნენ, თანამედროვე სტანდარტებით, პრიმიტიული / მარტივი იყო; it's using some rather primitive technology ეს ხელსაწყო რაღაც ძალიან მარტივ / მოძველებულ ტექნოლოგიას იყენებს; a primitive single-celled creature პრიმიტიული / მარტივი ერთუჯრედიანი ორგანიზმი; 2) კიცხვ. ელემენტარული, არაკომფორტული, მოუხერხებელი (ითქმის საყოფაცხოვრებო პირობების და მისთ. შესახებ); conditions at the campsite were rather primitive საცხოვრებელი პირობები ბანაკში საკმაოდ არაკომფორტული იყო; 3. ხელოვნ. პრიმიტივისტული, პრიმიტიული; [ View full version ] 4. წიგნ. თავდაპირველი, პირველადი, საწყისი; primitive accumulation ეკონ. კაპიტალის თავდაპირველი დაგროვება (მარქსისტულ თეორიაში); 5. მათ. პირველადი, პრიმიტიული; საწყისი, ამოსავალი; primitive root პირველადი / პრიმიტიული ფესვი; 6. ლინგვ. ძირეული. [ Shorter version ]

primitive I

primitively