primitive I noun [ʹprɪmətɪv]

	1. ხელოვნ. 1) პრიმიტივისტი, პრიმიტივიზმის წარმომადგენელი; 2) პრიმიტივი, პრიმიტივისტული სტილის ნაწარმოები (განსაკ. ნახატი); 2. ანთრ. 1) პირველყოფილი ადამიანი; 2) აბორიგენი, ამა თუ იმ ადგილის თავდაპირველი ბინადარი; 3. მათ. პირველადი / პრიმიტიული ფუნქცია; საწყისი გამოსახულება; [ View full version ] 4. ლინგვ. ძირეული სიტყვა. [ Shorter version ]

primiparous

primitive II