plaster I noun [ʹplɑ:stə(r)]

	1. 1) მშენ. ბათქაში (ნარევი და შენალესი ფენა / შრე); lime [cement] plaster კირის [ცემენტის] ბათქაში; a wall with crumbling plaster კედელი ალაგ-ალაგ ჩამოცვენილი ბათქაშით; 2) თაბაშირი (აგრ. plaster of Paris); a sculpture in plaster თაბაშირის ქანდაკება [შდრ. აგრ. 2 1)]; 2. მედ. 1) თაბაშირის სახვევი / ნახვევი (აგრ. plaster of Paris cast); she's got her arm in plaster ქალს ხელზე თაბაშირის სახვევი / თაბაშირი დაადეს [შდრ. აგრ. 1 2)]; 2) ლეიკოპლასტირი (აგრ. sticking plaster, Band-Aid); ⌇ a plaster bust თაბაშირის ბიუსტი; a plaster jacket მედ. თაბაშირის კორსეტი.

plasmon

plaster II