plain-spoken adjective [ʹpleɪn͵spəʊkən]

	1) პირდაპირი, გულწრფელი (ლაპარაკისას, აზრის გამოთქმისას); პირდაპირ / დაუფარავად ლაპარაკი რომ სჩვევია; a plainspoken man who never hesitates to speak the unvarnished truth პირდაპირი / დაუფარავად ლაპარაკს ჩვეული კაცი, ვისაც შეულამაზებელი სიმართლის ვინმესთვის პირში თქმისა არ ეშინია; 2) პირდაპირი, გულწრფელი; პირდაპირ / დაუფარავად გამოთქმული; plain-spoken language ლაპარაკის პირდაპირი / დაუფარავი მანერა.

plain speaking

plaint