piper noun [ʹpaɪpə(r)]

	1. სალამურის დამკვრელი, მესალამურე; ფლეიტისტი; მესტვირე; 2. ქუშიანი / ქუშით დაავადებული ცხენი; 3. ტორტების და ა.შ. მომრთველი / გამფორმებელი [იხ. აგრ. piping I 6]; [ View full version ] 4. გარეული ფრინველის ხაფანგში შესატყუებლად გაწვრთნილი ძაღლი; 5. სამთ. სუფლარი, ბუნებრივი აირის ჭავლის ამოტყორცნა ქვანახშირის ფენების ნაპრალებიდან; ◇ piper's news კარგად ნაცნობი ახალი ამბები; drunk as a piper მთვრალი, გალეშილი; to pay the piper ა) ხარჯების და მისთ. საკუთარ თავზე აღება / დაფარვა; ბ) ʘ პასუხს აგებს, თავს წააგებს, ძვირად დაუჯდება; he who pays the piper calls the tune ანდ. ვინც ფულს იხდის, მუსიკასაც ის უკვეთს; by the piper(s)! ირლ. ა) ღმერთმანი! ბ) ჯანდაბას! დასწყევლოს ღმერთმა! [ Shorter version ]

pipe organ

pipe range