pioneer I noun [͵paɪəʹnɪə(r)]

	1. 1) პიონერი, ნოვატორი (ამა თუ იმ დარგში); ახალი გზის გამკვალავი; a pioneer in the field of microsurgery პიონერი მიკროქირურგიის დარგში; authors of comprehensive dictionaries are pioneers in an untrodden forest ვრცელი ლექსიკონების შემქმნელები ფეხდაუდგმელ ტყეში გზის გამკვალავები არიან; 2) ახალმოსახლე, ახალმოშენე (ვინც პირველმა შეაღწია და დასახლდა შეუსწავლელ ქვეყანაში / რეგიონში); abandoned settlements of early European pioneers ევროპის ადრეულ ახალმოსახლეთა მიტოვებული საცხოვრისები / ნასახლარები; 2. ისტ. პიონერი, ბავშვთა კომუნისტური ორგანიზაციის წევრი (ყოფილ საბჭოთა კავშირსა და სხვა კომუნისტურ ქვეყნებში); 3. სამხ. მესანგრე; ⌇ pioneer well სამთ. სადაზვერვო ჭაბურღილი; pioneer tools სამხ. სასანგრო ინსტრუმენტები; Pioneer Corps სამხ. საინჟინრო-სასანგრე ნაწილები.

pion	pioneer II