phone¹ I noun [fəʊn]

	(telephone I-ის შემოკლ.) 1. საუბ. ტელეფონი; by / over / the phone ტელეფონით; I haven't got my phone with me ტელეფონი თან არ მაქვს; 2. ტელეფონის ყურმილი; to pick up the phone ყურმილის აღება; to put the phone down ყურმილის დადება / დაკიდება; to be on the phone ა) ʘ ტელეფონით რეკავს, ტელეფონზეა; she's been on the phone to Nick for more than an hour საათზე მეტია ნიკს ესაუბრება ტელეფონით; ბ) სატელეფონო კავშირის ქონა; we're not on the phone at the holiday cottage აგარაკზე ტელეფონი შეყვანილი არა გვაქვს.

phonautograph

phone¹ II