peremptory adjective [pəʹrɛmptərɪ]

	1. სავალდებულო, იმპერატიული, კატეგორიული, უაპელაციო; the orders are peremptory ბრძანებები / განკარგულებები უპირობოდ უნდა შესრულდეს; 2. კიცხვ. მეტისმეტად თავდაჯერებული, თვითდარწმუნებული; ქედმაღალი, ქედმაღლური, ამპარტავანი (ითქმის ადამიანის, მისი ქცევის და ა.შ. შესახებ); a peremptory woman ამპარტავანი / თავდაჯერებული ქალი; peremptory speech გულზვიადი სიტყვა; his peremptory ideas about right and wrong მისი მტკიცე წარმოდგენები ავისა და კარგის შესახებ; 3. წიგნ. კიცხვ. მბრძანებლური, კატეგორიული; in a peremptory tone მბრძანებლური / კატეგორიული ტონით; peremptory claims კატეგორიული მოთხოვნები; peremptory thudding მბრძანებლური / დაჟინებული კაკუნი / ბრახუნი; [ View full version ] 4. იურ. იმპერატიული; აბსოლუტური; საბოლოო; peremptory challenge ნაფიცი მსაჯულისათვის აცილების მიცემა მიზეზის დაუსახელებლად; peremptory rule იმპერატიული ნორმა; peremptory writ სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილება (ალტერნატიულისაგან განსხვავებით). [ Shorter version ]

peremptorily

perennial I