overture I noun [ʹəʊvətj(ʊ)ə(r), -tʃ(ʊ)ə(r)]

	1. 1) მუს. უვერტიურა; 2) ლიტერატურული ნაწარმოების შესავალი; 3) რისამე დასაწყისი, შესავალი; an overture to dinner საუზმე / საუზმეული სადილის წინ; 2. შეთავაზება, წინადადება; an overture of marriage ხელის თხოვნა; overtures of peace სამშვიდობო წინადადებები; the actor received overtures from film directors here and abroad მსახიობმა მიიღო შემოთავაზებები როგორც ადგილობრივი, ისე უცხოელი რეჟისორებისაგან; to make overtures for a trade agreement ნიადაგის მოსინჯვა სავაჭრო ხელშეკრულების დასადებად.

overtrump

overture II