opposition noun [ɒpəʹzɪʃən]

	1. წინააღმდეგობა, წინააღმდეგობის გაწევა; უკმაყოფილება, პროტესტი; to meet with opposition ʘ წინააღმდეგობას წააწყდა; to offer opposition წინააღმდეგობის გაწევა; we ran up against a lot of / fierce / opposition ძლიერ / სასტიკ წინააღმდეგობას წავაწყდით; 2. დაპირისპირებულობა, კონტრასტი; დაპირისპირება; they found themselves in opposition to each other მოწინააღმდეგე / დაპირისპირებულ ბანაკებში აღმოჩდნენ; 3. 1) ოპოზიცია; to be in opposition ოპოზიციაში ყოფნა; Her [His] Majesty's Opposition მისი უდიდებულესობის ოპოზიცია (დიდი ბრიტანეთის მთავარი ოპოზიციური პარტია); the leader of the Opposition ოპოზიციური პარტიის ლიდერი; the Opposition is / are / voting against this bill ოპოზიცია არ აპირებს ამ კანონპროექტისთვის ხმის მიცემას; 2) სპორტ. მოწინააღმდეგე გუნდი ან მოთამაშე; the opposition has / have / some good players მოწინააღმდეგეს რამდენიმე კარგი მოთამაშე ჰყავს; [ View full version ] 4. ასტრ. პირისპირდგომა; ⌇ opposition benches ოპოზიციისათვის განკუთვნილი სკამები / ადგილები (პარლამენტში); opposition newspaper ოპოზიციური გაზეთი; opposition area სამხ. წინააღმდეგობის კერა; თავდაცვის რაიონი / უბანი. [ Shorter version ]

oppositeness

oppositional