oner noun [ʹwʌnə(r)]

	1. სლ. 1) იშვიათი ადამიანი; იშვიათი ნივთი; 2) რისამე კარგი მცოდნე, რაიმეში გამოცდილი სპეციალისტი; რისამე დიდი მოყვარული; to be a oner at smth. რისამე კარგად კეთება; ʘ პირველია / საუკეთესოა რაიმეში; 2. სლ. 1) ძლიერი დარტყმა; to give smb. a oner on ვინმესთვის ძლიერად დარტყმა; 2) სპორტ. შედეგიანი / ქულის მომტანი დარტყმა (განსაკ. კრიკეტი); 3. საუბ. ერთ- ან ასგირვანქასტერლინგიანი ბანკნოტი.

one-piecer

onerary