officer I noun [ʹɒfɪsə(r)]

	1. თანამდებობის პირი; დირექტორი; მმართველი; officers of state მინისტრები; chief executive officer იხ. CEO; the officers of a society ამა თუ იმ საზოგადოების ხელმძღვანელობა; 2. მოხელე; მუშაკი, თანამშრომელი (დაწესებულებისა); officer of government სახელმწიფო მოხელე; customs officer საბაჟოს მოხელე; conference officer კონფერენციის სამდივნოს ხელმძღვანელი; consular officer საკონსულოს მუშაკი; scientific / research / officer მეცნიერი მუშაკი; officer of the court სასამართლოს მოხელე; სასამართლო აღმასრულებელი; police officer პოლიციელი; relieving officer მრევლის მიერ დანიშნული ღარიბთა მზრუნველი / მეურვე; 3. სამხ. 1) ოფიცერი (აგრ. commissioned officer); მეთაური, უფროსი; an army [an air-force, a naval] officer არმიის [საჰაერო ძალების, საზღვაო ფლოტის] ოფიცერი; officer of the day მორიგე ოფიცერი; billeting officer კვარტირიერი; officer of the guard ა) ყარაულის უფროსი; ბ) ყარაულთა მორიგე; გ) ზღვ. გუშაგი რეიდზე დგომისას; officer of the line სამწყობრო ოფიცერი; officer of the watch ზღვ. ვახტის ოფიცერი, მორიგე ოფიცერი; officer of the rounds ყარაულთა მორიგე; officer of the deck ზღვ. გემის მორიგე; officer commanding მეთაური ოფიცერი (ქვედანაყოფისა ან ნაწილისა); officer general შენაერთის მეთაური, სარდალი; officer's call ოფიცერთა თათბირი მეთაურთან; officer's day სამეთაურო სწავლების დღე; 2) pl ოფიცერთა შემადგენლობა; ოფიცრობა, ოფიცრები; [ View full version ] 4. პოლიციელი; 5. ზღვ. სავაჭრო გემის კაპიტანი; first officer უფროსი / პირველი თანაშემწე; mercantile marine officers სავაჭრო ფლოტის მეთაურთა შემადგენლობა; ⌇ officer cadre სამხ. ოფიცერთა შემადგენლობა; ოფიცერთა კორპუსი. [ Shorter version ]

office-man

officer II