occlusion noun [əʹklu:ʒən]

	1. იშვ. დახურვა, დაცობა; გადაღობვა, დაბრკოლება; 2. ქიმ. ოკლუზია, აირების შთანთქმა; 3. მედ. ოკლუზია, დახურვა, დახშობა; გაუვალობა; [ View full version ] 4. თანკბილვა, ოკლუზია, კბილების არტიკულაცია; 5. ფონეტ. ოკლუზია, სრული ხშვა; 6. მეტეორ. ოკლუზია, ოკლუზიის ფრონტის წარმოქმნა; ოკლუზიებული ციკლონი. [ Shorter version ]

occludent

occlusive