occlude verb [əʹklu:d]

	1. 1) ხვრელის, მილის და მისთ. დახურვა (˂და˃ხურავს), დაცობა; to occlude pores ფორების გამოტენა; 2) გზის / გასასვლელის გადაღობვა (˂გადა˃ღობავს), გადაკეტვა; to sink ships to occlude the harbour გემების ჩაძირვა ნავსადგურში შესასვლელის ჩასახერგად; 2. ქიმ. აირების შთანთქმა (შთანთქავს), ოკლუზიება; 3. პირის მოკუმვისას კბილების ერთმანეთთან მიდება (˂მი˃ადებს; ˂მი˃ედება); his teeth do not occlude properly მას არასწორი თანკბილვა აქვს; [ View full version ] 4. მეტეორ. ოკლუზიის ფრონტის / ოკლუზიებული ციკლონის წარმოქმნა (წარმოქმნის; წარმოიქმნება), ოკლუზიება. [ Shorter version ]

occiput

occludent