obstruction noun [əbʹstrʌkʃən]

	1. დაბრკოლება, სიძნელე, ხელის შეშლა; დაბრკოლებ˂ებ˃ის შექმნა; policy of obstruction ობსტრუქციონისტური პოლიტიკა; 2. გზის გადაღობვა / ბლოკირება; რისამე მსვლელობის შეფერხება; 3. ხელის შემშლელი / დამაბრკოლებელი / შემაფერხებელი რამ; დაბრკოლება; obstruction in the pipe საცობი მილში; an obstruction in the throat სპაზმი ყელში; [ View full version ] 4. პარლ. ობსტრუქცია; 5. მედ. ობსტრუქცია, გაუვალობა; დახშობა, დაცობა; ⌇ obstruction light ავ. დაბრკოლების აღმნიშვნელი შუქნიშანი. [ Shorter version ]

obstruct

obstructionism