oblivion noun [əʹblɪvɪən]

	1. 1) დავიწყება, მივიწყება; to fall / to sink / into oblivion ʘ დავიწყებას მიეცა, მივიწყებულ იქნა [შდრ. აგრ. 2)]; 2) აღუქმელობა, შეუმჩნევლობა; ცნობამიხდილობა; to sink into oblivion ბურანში ყოფნა; უგონო მდგომარეობაში ჩავარდნა [შდრ. აგრ. 1)]; 2. შეწყალება, ამნისტია; Act / Bill / of Oblivion აქტი / ბილი საყოველთაო ამნისტიის შესახებ (განსაკ. 1660 და 1690 წლებისა ინგლისში).

obliterative

oblivious