obliquity noun [əʹblɪkwɪtɪ]

	1. დახრილობა; ირიბი / დახრილი მდებარეობა ან მიმართულება; 2. წესიერების, პატიოსნებისა და ა.შ. ნორმებიდან გადახრა / გადახვევა; ზნეობრივი დაცემა; obliquity of conduct ქცევის წესების / ეთიკის დარღვევა; obliquity of mind კეთილგონიერების ფარგლებს გაცდენა; obliquity of judgement სასამართლო განაჩენის / გადაწყვეტილების უმართებულობა; 3. ქცევის ან ლაპარაკის არაპირდაპირობა; აზრის განზრახ გაბუნდოვანება; ორაზროვანი / ირიბი ნათქვამი / განცხადება; [ View full version ] 4. ტექ. ცერობი; კონუსურობა; 5. ასტრ. ღერძული დახრილობა (ციური სხეულის ბრუნვის ღერძის დახრილობა ორბიტის მიმართ; აგრ. axial tilt); ⌇ obliquity angle სამხ. კუთხე მეთაური — მიზანი — ქვემეხი. [ Shorter version ]

obliquitous

obliterate I