objection noun [əbʹdʒɛkʃən]

	1. რაიმესადმი ცუდი / უარყოფითი განწყობილება, სიძულვილი; to feel an objection to doing smth. რისამე გაკეთების განწყობილების / სურვილის უქონლობა; he has a strong objection to getting up early ეჯავრება დილით ადრე ადგომა; მას საშინლად არ უყვარს ადრე ადგომა; 2. პროტესტი, საწინააღმდეგო აზრი; to make an objection პროტესტის გამოთქმა, წინააღმდეგ ყოფნა; if no one has any objections თუ წინააღმდეგ არავინაა; to take objection to smth. რისამე წინააღმდეგ გამოსვლა / წასვლა; to raise no objection ʘ არავითარი პროტესტი / უკმაყოფილება არ გამოუთქვამს, წინააღმდეგ არ წასულა; objection overruled იურ. შესაგებელი / პროტესტი უარყოფილია; objection sustained იურ. შესაგებელი / პროტესტი მიღებულია; without objection, there being no objection პარლ. ვინაიდან წინააღმდეგი არავინაა / საწინააღმდეგო წინადადება არ შე˂მო˃ტანილა; to utter / to lodge / a strong objection against რისამე წინააღმდეგ ენერგიული პროტესტის გამოთქმა; 3. რაც პროტესტს / უკმაყოფილებას იწვევს; ნაკლი, ზადი; [ View full version ] 4. დაბრკოლება, შეფერხება; აკრძალვა, დაშლა; there is no objection to your leaving at once არაფერი უშლის ხელს თქვენს დაუყოვნებლივ გამგზავრებას. [ Shorter version ]

objectify

objectionable