obdurate I adjective [ʹɒbdjʊrət, əbʹdjʊərət]

	წიგნ. 1. გამოუსწორებელი, ხელიდან წასული; სასტიკი; უგრძნობელი; the obdurate conscience of the old sinner ცოდვებში ჩაფლულის მიძინებული / დადუმებული სინდისი; 2. ჯიუტი, არადამთმობი; მტკიცე, უკომპრომისო; 3. მაგარი, უხეში, ძნელად დასამუშავებელი; obdurate soil ძნელად მოსახნავი ნიადაგი; obdurate differences გადატ. რთულად გადასაწყვეტი / გადასაჭრელი სადავო საკითხები.

obduracy

obdurate II