nadir noun [ʹneɪdɪə(r)]

	1) ასტრ. ნადირი; 2) გადატ. რისამე უკიდურესად დაბალი ზღვარი / დონე; კრიზისის, დაკნინებისა და ა.შ. უმაღლესი წერტილი; the nadir of his career ყველაზე რთული პერიოდი მის კარიერაში; the nadir of degradation უკიდურესი გადაგვარება / დეგრადაცია; the nadir of wickedness ზნეობის უკიდურესი / სრული დაცემა; the nadir of one's hopes იმედების გაცრუება; his spirits sank to their nadir სრულ უსასოობაში ჩავარდა; the depression had reached its nadir კრიზისმა მწვერვალს მიაღწია; a government at the nadir of its unpopularity მთავრობა არაპოპულარობის ზენიტში.

Naderism

nae