moral II adjective [ʹmɒrəl]

	1. მორალური, ზნეობრივი; მორალისა, ზნეობისა; moral standards მორალური / მორალის ნორმები; one's moral obligation ვისიმე მორალური ვალი / ვალდებულება; moral values ზნეობრივი ფასეულობები / ღირებულებები; moral law ზნეობრივი კანონი; moral question ეთიკის საკითხი; the moral sense რაიმესათვის სწორი მორალური შეფასების მიცემის უნარი; moral convictions ზნეობრივი მრწამსი; moral philosophy ეთიკა; 2. 1) (მაღალ)ზნეობრივი; სათნო, პატიოსანი, წესიერი; a moral person მაღალ­ზნეობრივი / წესიერი ადამიანი; a moral life პატიოსანი / მაღალზნეობრივი ცხოვრება; to live a moral life ʘ პატიოსანი ცხოვრებით იცხოვრა; 2) ეთიკური; moral act ეთიკური საქციელი; 3. 1) სულიერი, მორალური; a moral victory [responsibility] მორალური გამარჯვება [პასუხისმგებლობა]; moral ascendancy (over the enemy) მორალური უპირატესობა (მოწინააღმდეგეზე); to give smb. moral support ვინმესთვის მორალური მხარდაჭერის აღმოჩენა; 2) შინაგანი, სულიერი; moral courage შინაგანი / სულიერი მხნეობა / სიმამაცე; a moral coward შინაგანად / მორალურად მხდალი ადამიანი; moral virtues მაღალზნეობრივი თვისებები, სათნოება; a moral certainty შინაგანი დარწმუნებულობა, რომელიც ფაქტებს არ ემყარება; [ View full version ] 4. დამრიგებლობითი, დიდაქტიკური, მორალის შემცველი; moral book ზნეობრივი მოძღვრების წიგნი; a moral lesson ჭკუის სასწავლებელი გაკვეთილი; moral play მოძვ. = morality 5. [ Shorter version ]

moral I

morale