minion I noun [ʹmɪnjən]

	1. ვინც ან რაც გამორჩევით უყვართ; ფავორიტი; minion of fortune აგდებ. ბედის ნებიერი; 2. ლანძღ. ლაქია, მაამებელი, მლიქვნელი თავისი პატრონის მიმართ (პირადი გამორჩენის მიზნით); 3. მოძვ. საყვარელი, ვინმესთან ქორწინების გარეშე / ფარულ კავშირში მყოფი ქალი ან მამაკაცი; [ View full version ] 4. პოლიგრ. მინიონი (შრიფტი); ◇ the minions of the law პოლიციელები, წესრიგის დამცველები. [ Shorter version ]

mining-hole

minion II