marry¹ verb [ʹmærɪ]

	1. დაქორწინება (˂და˃ქორწინდება), ცოლის შერთვა, გათხოვება; to marry young ადრე დაქორწინება; to marry late in life გვიან დაქორწინება; to marry again / a second time / (ხელ)მეორედ დაქორწინება; to marry well კარგად დაქორწინება, შესაფერის ქალზე / მამაკაცზე დაქორწინება; to marry beneath one შეუფერებელ ქალზე / მამაკაცზე დაქორწინება; to marry money მდიდარი ქალის შერთვა ან მდიდარ კაცზე გათხოვება; "ფულზე" დაქორწინება; to marry each other დაქორწინება; 2. 1) (to) დაქორწინება (˂და˃აქორწინებს), ცოლის შერთვა, გათხოვება; he married his daughter to his friend's son ქალიშვილი მეგობრის ვაჟს მიათხოვა, ქალიშვილი მეგობრის ვაჟზე გაათხოვა; 2) ჯვარის დაწერა (ჯვარს ˂და˃სწერს), დაქორწინება; the priest married them მღვდელმა მათ ჯვარი დასწერა; 3. შეერთება (˂შე˃აერთებს; ˂შე˃ერთდება, ˂შე˃უერთდება); შერწყმა; where the waters of these two rivers marry სადაც ეს ორი მდინარე ერთმანეთს ერთვის; [ View full version ] 4. ზღვ. გაკვანძვა (˂გა˃კვანძავს) ბაგირისა, თოკისა; ▭ to marry off დაქორწინება (˂და˃აქორწინებს); she has married off all her daughters ყველა ქალიშვილი გაათხოვა; ◇ marry in haste and repent at leisure ანდ. ნაჩქარევად გადაწყვეტილ ქორწინებას ხანგრძლივი სინანული მოსდევს ხოლმე. [ Shorter version ]

marrowy

marry²