luxuriate verb [lʌgʹzjʊərɪeɪt]

	1. 1) (in, on) რაიმესაგან სიამოვნების მიღება (˂მი˃იღებს); რითიმე ტკბობა; to luxuriate in a good cigar ʘ სიამოვნებით ეწევა კარგ სიგარას, კარგი სიგარის მოწევით ტკბება; 2) ფუფუნებაში ცხოვრება (ცხოვრობს), განცხრომაში ყოფნა; 2. იშვ. მეტისმეტად უხვად, ჭარბად ან სწრაფად ზრდა (იზრდება); ʘ კარგად ხარობს.

luxuriant

luxurious