lucubration noun [͵l(j)u:kju(:)ʹbreɪʃ(ə)n]

	წიგნ. 1. 1) ლამპის შუქზე / ხელოვნურ სინათლეზე მუშაობა; 2) გულმოდგინე / დაძაბული შრომა; 3) ვრცელი მსჯელობა, დაძაბული ფიქრი; after long lucubration I have hit upon such an expedient ხანგრძლივი ფიქრის შემდეგ მე მივაგენი ამგვარ ხერხს / საშუალებას; 2. ჩვეულ. pl ხშ. აგდებ. 1) ღამით დაძაბული შრომისა და ფიქრის ნაყოფი; 2) ლიტერატურული ნაწარმოები, სამეცნიერო ნაშრომი, საგაზეთო ნარკვევი და მისთ. (განსაკ. პედანტურობითა და პრეტენზიულობით გამორჩეული); 3) ვრცელი და მოსაწყენი საუბარი, სიტყვით გამოსვლა, ლექცია (განსაკ. თავდაჯერებული ან პრეტენზიული).

lucubrate

luculent