laceration noun [͵læsəʹreɪʃ(ə)n]

	1. 1) დაგლეჯა, დახევა, დაფლეთა; გაგლეჯა, გახევა; 2) გაგლეჯილი / გახეული ადგილი (რისამე ზედაპირზე და მისთ.); 2. მედ. 1) გაგლეჯა, გახევა, გაწყვეტა (ქსოვილისა და მისთ.); 2) გლეჯილი ჭრილობა; 3. 1) ვისიმე ტანჯვა / წვალება, ვინმესთვის სულიერი ტკივილის / მწუხარების მიყენება; 2) ტანჯვა, სულიერი ტკივილი, მწუხარება.

lacerated

lacert