knocker noun [ʹnɒkə]

	1. იხ. knock¹ II + -er² I 1 და 2; 2. კარზე დამაგრებული ლითონის ერთგვარი ჩაქუჩი ან რგოლი დასაკაკუნებლად; 3. ამერ. საუბ. ახირებული / მიკერძოებული კრიტიკის მოყვარული, კრიტიკანი; [ View full version ] 4. ფოლკ. გნომი, რომელიც ხალხური წარმოდგენების მიხედვით მაღაროებში სახლობს და კაკუნით მადნის არსებობას მიანიშნებს; 5. სლ. მეტისმეტად ლამაზი / მომხიბვლელი ადამიანი; ◇ up to the knocker სლ. ა) კარგად; ჯანმრთელად; ბ) შესაფერის / სათანადო დონეზე / სიმაღლეზე; უზადოდ; გ) უკანასკნელ მოდაზე; to face the knocker კარდაკარ მათხოვრობა. [ Shorter version ]

knock-down II

knocker-up