knock¹ I noun [nɒk]

	1. კაკუნი, დაკაკუნება; timid knock გაუბედავი / მოკრძალებული კაკუნი; imperative [resounding] knock მბრძანებლური / დაჟინებული [ხმამაღალი] კაკუნი / ბრახუნი; to give a knock კარზე დაკაკუნება; the door opened at the first knock კარი პირველი დაკაკუნებისთანავე გაიღო; there was / came / a double knock at the door კარზე ორჯერ დააკაკუნეს; 2. 1) დარტყმა; ბიძგი; hard knock ძლიერი დარტყმა; a knock on the head თავში დარტყმა / ჩარტყმა; 2) გადატ. დარტყმა, ზარალი, უსიამოვნება, წარუმატებლობა; 3. ტექ. 1) შეფერხებებით / კაკუნით მუშაობა; 2) დეტონაცია, დეტონაციური კაკუნი (ძრავაში); [ View full version ] 4. ამერ. საუბ. მიკერძოებული / ახირებული კრიტიკა; 5. საუბ. ტაფელით ბურთის დარტყმის / მოგერიების ჯერი (კრიკეტი); ◇ to take the knock ა) დაშავება, დარტყმის მიღება; ბ) მატერიალური ან მორალური დარტყმის მიღება; გაკოტრება; წარუმატებლობის განცდა; გ) ʘ მიკერძოებულად გააკრიტიკეს / კრიტიკის ქარცეცხლში გაატარეს. [ Shorter version ]

knob twister

knock¹ II