involuntary adjective [ɪnʹvɒlənt(ə)rɪ]

	1. 1) უნებლიე, უნებური, წინასწარგანუზრახველი; არანებისმიერი, ნებისაგან დამოუკიდებელი, ავტომატური, რეფლექსური; involuntary smile [weeping, shudder] უნებლიე ღიმილი [ტირილი, კანკალი]; involuntary injury წინასწარგანუზრახველი / შემთხვევითი ტრავმირება; involuntary movement უნებლიე / რეფლექსური მოძრაობა; the involuntary closing of the eyelids თვალის უნებლიე / ავტომატური დახამხამება; 2) ძალაუნებური, იძულებითი; involuntary obedience / submission / იძულებითი მორჩილება; 2. იშვ. რისამე გაკეთების სურვილი რომ არა აქვს; უხალისო.

involuntariness

involute I