intolerance noun [ɪnʹtɒlər(ə)ns]

	1. არაშემწყნარებლობა; the intolerance of the mediaeval church შუა საუკუნეების ეკლესიის არაშემწყნარებლობა / არატოლერანტულობა; to accuse smb. of intolerance ვინმესთვის არაშემწყნარებლობაში ბრალის დადება; to campaign against intolerance არაშემწყნარებლობის წინააღმდეგ კამპანიის წარმოება / ბრძოლა; 2. რისამე მოთმენის / ატანის უნარის უქონლობა, რაიმესთან შეუგუებლობა; intolerance of pain ტკივილის ატანის უნარის უქონლობა.

intolerably

intolerant I