intimacy noun [ʹɪntɪməsɪ]

	1. 1) ახლო კავშირი, სიახლოვე, ინტიმურობა; to be one of smb.'s intimacy ʘ ვისიმე ახლო მეგობარია; to live in close intimacy with smb. ვინმესთან ახლო / ინტიმურ ურთიერთობაში ყოფნა; 2) ხშ. pl ევფ. ინტიმური კავშირი, სქესობრივი კავშირი; 2. რისამე კარგი ცოდნა, რაიმეში ღრმად ჩახედულობა; his intimacy with chemistry makes him a likely choice for the expedition ქიმიის კარგი ცოდნა მას ექსპედიციის შემადგენლობაში მოხვედრის სავარაუდო კანდიდატად ხდის; his intimacy with the history of the Middle Ages მისი ღრმა განსწავლულობა შუა საუკუნეების ისტორიაში.

inthrall ან inthral

intimate I