intermittent II adjective [͵ɪntə(:)ʹmɪt(ə)nt]

	1) დროებით რომ წყდება / ჩერდება, წყვეტილი; intermittent duty დროებითი მოვალეობა; intermittent noise ხმაური, რომელიც ხან მიწყნარდება, ხან ძლიერდება; intermittent current ელექტრ. წყვეტილი დენი; intermittent contact ტექ. საწყვეტი კონტაქტი; 2) სპეც. მონაცვლეობითი; ხანგამოშვებითი; პერიოდული; ინტერმისიული; intermittent claudication ხანგამოშვებითი კოჭლობა; intermittent fever მონაცვლეობითი ციებ-ცხელება; intermittent pulse ვარდნილი / ინტერმისიული პულსი; intermittent pain ხანგამოშვებითი / წამოვლითი ტკივილი; intermittent process ტექ. პერიოდული პროცესი.

intermittent I

intermittently