interlace verb [͵ɪntə(:)ʹleɪs]

	1. 1) გადახლართვა (˂გადა˃ხლართვს), გადაწვნა; to interlace silk with cotton აბრეშუმის ძაფის ბამბის ძაფთან შეგრეხა; 2) გადახლართვა (˂გადა˃იხლართება); branches that interlace ერთმანეთში გადახლართული ტოტები; 2. 1) შენაცვლება (˂შე˃უნაცვლებს); 2) მონაცვლეობა (მონაცვლეობს); ʘ ენაცვლება.

interlaboratory

interlacing