intercede verb [͵ɪntə(:)ʹsi:d]

	1. ვისიმე შეწყნარების, პატიების და ა.შ. თხოვნა (სთხოვს), გამოქომაგება; შუამდგომლობა; to intercede with smb. for another ვინმესთვის სხვისი შეწყალების / შეწყნარების თხოვნა; to intercede for mercy შუამდგომლობა ვისიმე შეწყნარების თაობაზე, ვისიმე შეწყალების თხოვნა; to intercede for the boy with the head ბიჭის თაობაზე დირექტორთან შუამდგომლობა; 2. (between) შუამავლობა (შუამავლობს) დაპირისპირებულ მხარეებს შორის; to intercede between parties მხარეებს შორის შუამავლობა მათი მორიგების ან შერიგების მიზნით; 3. ისტ. ტრიბუნის მიერ აკრძალვა (აკრძალავს) / ვეტოს დადება (ძველ რომში).

intercartilaginous

interceder