innocent II adjective [ʹɪnəsnt]

	1. უმანკო, უცოდველი; სუფთა, შეურყვნელი; უბიწო; innocent babe უმანკო / უცოდველი ბავშვი; innocent lamb უმანკო კრავი; innocent snow სპეტაკი თოვლი; innocent life უცოდველი / უმწიკვლო ცხოვრება; innocent blood ა) ბიბლ. მართალი სისხლი; ბ) უმანკოთა სისხლი; 2. უდანაშაულო; ბრალი რომ არ მიუძღვის; to imprison an innocent man უდანაშაულო ადამიანის ციხეში ჩასმა; to hold smb. innocent ვისიმე უდანაშაულოდ მიჩნევა; to be innocent of the crime ʘ დანაშაული არ ჩაუდენია, დანაშაულში ბრალი არ მიუძღვის; innocent victims of a bomb blast უდანაშაულო მსხვერპლი, რომელიც ბომბის აფეთქებას მოჰყვა; 3. 1) გულუბრყვილო, მიამიტი; innocent girl მიამიტი გოგონა; innocent remark გულუბრყვილო შენიშვნა; to look innocent გულუბრყვილო იერის ქონა; don't be so innocent as to believe him ნუ იქნებით იმდენად გულუბრყვილო, რომ მას დაუჯეროთ; 2) დიალ. სულელი, მოსულელო; [ View full version ] 4. უვნებელი, უწყინარი; innocent game უწყინარი თამაში; innocent tattling უწყინარი / ცარიელი ლაყბობა; innocent amusement უწყინარი გართობა; innocent medicine [remedy] უვნებელი წამალი / მედიკამენტი [საშუალება]; 5. (of) საუბ. რაიმე რომ არ იცის, არ შეუძლია ან არ აქვს; innocent of wrong intention ბოროტი განზრახვა რომ არ აქვს; innocent of all these ills ყველა ამ მანკიერებისაგან თავისუფალი; innocent of ideas ხუმრ. აზრებისაგან / იდეებისაგან თავისუფალი; he was innocent of grammar ხუმრ. გრამატიკაში არაფერი გაეგებოდა; windows innocent of glass შეუმინავი ფანჯრები; 6. მედ. არაავთვისებიანი, კეთილთვისებიანი (ითქმის ახალწარმონაქმნის შესახებ). [ Shorter version ]

innocent I

innocently