inevitable adjective [ɪnʹevɪtəbl]

	1. გარდაუვალი, თავიდან აუცილებელი, არიდება რომ არ შეიძლება; inevitable conflict გარდაუვალი კონფლიქტი; კონფლიქტი, რომლის თავიდან აცილებაც შეუძლებელია; 2. საუბ. უცვლელი, მუდმივი, აუცილებელი; a tourist with his inevitable camera ტურისტი თავისი განუყრელი / აუცილებელი ფოტოაპარატით; inevitable row ხუმრ. ჩვეული / მორიგი სკანდალი; ◇ the inevitable hour სიკვდილის ჟამი.

inevitability

inevitableness