indoctrinate verb [ɪnʹdɒktrɪneɪt]

	წიგნ. 1) ვინმესთვის მოძღვრების, თეორიის, რისამე პრინციპის და ა.შ. გაცნობა (˂გა˃აცნობს); განათლების / რისამე ცოდნის მიცემა; 2) (with) აზრის, იდეის და ა.შ. ჩაგონება (˂ჩა˃აგონებს); რითიმე განმსჭვალვა, აღვსება; indoctrinated with a sense of the magnitude of their office თავიანთი უწყების უდიდესი მნიშვნელობის შეგნებით განმსჭვალულნი; 3) იშვ. რისამე სწავლება (ასწავლის).

indocile

Indo-European I