indisposition noun [͵ɪndɪspəʹzɪʃ(ə)n]

	1. შეუძლოდ ყოფნა, უქეიფობა; to suffer from a slight indisposition ʘ ოდნავ შეუძლოდაა / უქეიფოდაა; he is taken with an indisposition იგი თავს კარგად ვერ გრძნობს; 2. (to, towards) რაიმესადმი ცუდი / უარყოფითი განწყობილება; რისამე გაკეთების განწყობილების, სურვილის ან ხალისის უქონლობა; an indisposition to the interests of others სხვისი ინტერესებისთვის ანგარიშის გაწევის სურვილის უქონლობა; 3. მიდრეკილება, ტენდენცია (ამა თუ იმ მდგომარეობისადმი და ა.შ.); the two substances have an indisposition to combine ეს ორი ნივთიერება ერთმანეთს არ უერთდება / ერთმანეთთან რეაქციაში არ შედის; [ View full version ] 4. იშვ. ვინმესადმი ცუდი / უარყოფითი განწყობილება ან დამოკიდებულება. [ Shorter version ]

indisposed

indisputability