indiscretion noun [͵ɪndɪsʹkreʃ(ə)n]

	1. მოურიდებლობა, უტაქტობა, არადელიკატურობა; to repent one's indiscretion ʘ საკუთარ მოურიდებელ საქციელს / უტაქტობას ნანობს; 2. გაუფრთხილებლობა, წინდაუხედაობა; დაუფიქრებლობა; არაკეთილგონიერება; to commit an indiscretion გაუფრთხილებელი / დაუფიქრებელი საქციელის ჩადენა; to suffer for one's indiscretion ʘ საკუთარი გაუფრთხილებლობის / წინდაუხედაობის გამო დაისაჯა / დაზარალდა; he is guilty of an indiscretion მას დაუფიქრებლად / არაკეთილგონივრულად მოქცევაში მიუძღვის ბრალი; 3. შოტლ. უზრდელობა, არათავაზიანობა.

indiscrete

indiscriminate