 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
(housebroke [-brəʊk], housebroken [-brəʊk(ə)n]) უპირატ. ამერ. საუბ.
1. 1) შინაური ცხოველის მიჩვევა (˂მი˃აჩვევს) გარეთ გაშვება მოითხოვოს ხოლმე (სახლში სისუფთავის დასაცავად); 2) ბავშვის მიჩვევა (˂მი˃აჩვევს) გადაყენება მოითხოვოს ხოლმე; 2. ვინმესთვის საზოგადოებაში წესიერად მოქცევის სწავლება (ასწავლის). |
||||
 |
 |
|||
| house-break¹ | housebreaker |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
