honeycomb noun [ʹhʌnɪkəʊm]

	1. ფიჭა; 2. მეტალ. ფუჭვილა, ფიჭისებრი ბუშტები (ლითონში); 3. ზედს. მნიშვნ. 1) ფიჭისებრი; უჯრედოვანი; დასვრეტილი, ნასვრეტებიანი; honeycomb texture სპეც. უჯრედოვანი / ფიჭისებრი / მოზაიკური სტრუქტურა; honeycomb ringworm / scall / მედ. ქეცი; 2) უჯრედოვანი / მოზაიკური სახის ან სტრუქტურის მქონე; honeycomb quilt პატარა ექვსკუთხა ნაჭრებისგან შეკერილი საბანი; honeycomb towel ვაფლის პირსახოცი; [ View full version ] 4. ზმნ. მნიშვნ. 1) დაღარვა (˂და˃ღარავს), დახვრეტა, ნასვრეტებით დაფარვა; the rock is honeycombed with galleries კლდე გვირაბებითაა დაღარული; 2) გადატ. დასუსტება (˂და˃ასუსტებს); ძირის გამოთხრა; honeycombed with intrigues ინტრიგებით დასუსტებული; their army was honeycombed with disaffection უკმაყოფილება ასუსტებდა / ძირს უთხრიდა მათ არმიას. [ Shorter version ]

honey-buzzard

honeycombed