headed adjective [ʹhedɪd]

	1. თავიანი (ითქმის ქინძისთავის, ლურსმნის და ა.შ. შესახებ); 2. 1) მწიფე (ითქმის ბოსტნეულის შესახებ); 2) დამწიფებული, თავიანი (ითქმის ძირმაგარას და ა.შ. შესახებ); 3. დასათაურებული, სათაურის მქონე; headed note-paper დაწესებულების ბლანკი; [ View full version ] 4. (-headed) რთული სიტყვის კომპონენტი, რომელსაც აქვს მნიშვნელობა: ამა თუ იმგვარი თავის მქონე; round-headed მრგვალთავიანი, მრგვალი თავის მქონე. [ Shorter version ]

head-dress

headed cabbage