handicap I noun [ʹhændɪkæp]

	1. სპორტ. 1) ჰანდიკაპი, შეჯიბრების შედარებით სუსტი მონაწილისათვის მიცემული უპირატესობა (შანსების გასათანაბრებლად); 2) ჰანდიკაპი, შეჯიბრება, რომლის რომელიმე მონაწილესაც უპირატესობა ეძლევა; 3) ჰანდიკაპი, სხვადასხვა ასაკის ცხენების დოღი; 2. ბანქ. ჰანდიკაპი (ძველებური თამაში); 3. ხელის შემშლელი / დამაბრკოლებელი გარემოება; time handicap დროის ნაკლებობა; to overcome a handicap დაბრკოლების გადალახვა; to be under a heavy handicap უკიდურესად მძიმე მდგომარეობაში ყოფნა; [ View full version ] 4. უუნარობა, უძლურება; ფიზიკური ნაკლი / დეფექტი; ⌇ handicap tournament / competition / = 1 2). [ Shorter version ]

handhold

handicap II