habituate verb [həʹbɪtjʊeɪt]

	1. (to) 1) რაიმეს მიჩვევა (˂მი˃აჩვევს) / შეჩვევა; ვინმესთვის რისამე გაცნობა; 2) : to habituate oneself to smth. რაიმეს მიჩვევა (˂მი˃ეჩვევა) / შეჩვევა; 3) ჩვევის ჩამოყალიბება (˂ჩამო˃აყალიბებს), მიჩვევის გამოწვევა (ითქმის წამლის, ნარკოტიკის შესახებ); marijuana may be habituating მარიხუანამ მიჩვევა შეიძლება გამოიწვიოს; 2. ამერ. საუბ. ხშირად წვევა (ეწვევა), ხშირად მისვლა.

habitualness

habituation