gun II verb [gʌn]

	1. 1) საარტილერიო ცეცხლის დაშენა (˂და˃უშენს); 2) ტყვიის სროლა (ესვრის, ისვრის); 2. ომი (ომობს), ომის წარმოება; 3. ნადირობა (ნადირობს); to go gunning ნადირობა, სანადიროდ სიარული; [ View full version ] 4. ტყის ჭრის დროს ხის ვარდნის მიმართვა (მიმართავს); 5. ტექ. გაზის მიცემა (მისცემს); 6. (for) საუბ. 1) ვისიმე დევნა (სდევნის); ʘ ვისიმე მოკვლას ან დაღუპვას ცდილობს; they are gunning for me ისინი ჩემზე ნადირობენ / მოსაკლავად დამდევენ; 2) ʘ რისამე მიღწევას ცდილობს, რისამე მისაღწევად ძალ-ღონეს არ იშურებს. [ Shorter version ]

gun I

gunarchy