graduate II verb [ʹgrædjʊeɪt]

	1. 1) უნივერსიტეტის დამთავრება (˂და˃ამთავრებს) და ბაკალავრის ხარისხის მიღება; he graduated at Oxford მან ოქსფორდის უნივერსიტეტი დაამთავრა; 2) ამერ. ნებისმიერი სასწავლო დაწესებულების დამთავრება (˂და˃ამთავრებს) და დიპლომის და ა.შ. მიღება; to graduate from Harvard [a high school, the Boston Cooking School] ჰარვარდის უნივერსიტეტის [საშუალო სკოლის, ბოსტონის კულინარიული სკოლის] დამთავრება; 2. უპირატ. ამერ. დიპლომის და ა.შ. მიცემა (მისცემს); ბაკალავრის და ა.შ. ხარისხის მინიჭება; the University graduated 350 students last year შარშან უნივერსიტეტმა სამას ორმოცდაათი სტუდენტი გამოუშვა; 3. ამა თუ იმ თანამიმდევრობით ან პრინციპით დალაგება (˂და˃ალაგებს); [ View full version ] 4. გრადუირება (აგრადუირებს), ზომაჭდევა; დაკალიბრება; a ruler graduated in inches დუიმებად გრადუირებული სახაზავი; 5. ბიოლ., გეოლ. თანდათანობით შეცვლა (˂შე˃იცვლება), თანდათანობით რაიმედ გარდაქმნა / რაიმეში გადასვლა (ხშ. to graduate into, to graduate away); 6. ქიმ. გამოორთქვლით სითხის შესქელება (˂შე˃ასქელებს). [ Shorter version ]

graduate I

graduate center