furrow II verb [ʹfʌrəʊ]

	1. 1) ხვნა (ხნავს), კვალის გავლება; 2) ნაკვალევის დატოვება (˂და˃ტოვებს); 2. დაღარვა (˂და˃ღარავს), დანაოჭება (ითქმის სახის შესახებ); a brow furrowed with sorrow მწუხარებით დაღარული შუბლი; 3. პოეტ. სერვა (სერავს) ზღვისა და მისთ.; [ View full version ] 4. დენა (დის, სდის); tears began to furrow down her cheeks ცრემლები ღაპაღუპით წამოუვიდა ლოყებზე; ◇ to furrow (up, out) one's way გზის გაკვალვა, გაკაფვა (ითქმის მდინარის და ა.შ. შესახებ) აგრ. გადატ. [ Shorter version ]

furrow I

furrower